Vakantie 2007

Ja ja, de reisgidsen zijn weer binnen... wat wordt het dit jaar? Afrika, Azie... zodra we geboekt hebben, laten we het hier weten!

Vakantie 2006

Woensdag 26 juli is het zover: dan gaan wij (Saskia en Bianca) op vakantie! De bestemming: Midden-Amerika. Hieronder zie je ons reissschema, we zullen proberen onze belevenissen erbij te typen!

Groetjes,
Saskia en Bianca

Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool Cool
Dag 1 26 juli

Vlucht naar San José (Costa Rica)
Na aankomst in San José word je naar het rustig gelegen hotel gebracht, net buiten het centrum van de stad.

De vlucht was goed, geen vertragingen al was het op Newark erg druk, file om op te stijgen! We kwamen hier rond 20.30 plaatselijke tijd aan. Lekker direct naar bed!

Dag 2 27 juli
San José - Tortuguero N.P.
Vroeg in de ochtend vertrek je met onze eigen bus naar Caño Blanco, waar je overstapt in een ‘bote’ die ons door de kanalen en rivieren van het nationale park Tortuguero zal voeren. De komende twee dagen breng je in dit park door. Al vanaf het begin van de boottocht zul je ontdekken en ervaren waaraan het land Costa Rica (Rijke Kust) zijn naam te danken heeft. Het regenwoud in dit nationale park heeft een bijzonder rijke flora en fauna. Vanuit de boot heb je een prachtig zicht op het dierenleven in de bomen en langs de oevers. Je kunt onder andere veel toekans, verschillende soorten apen en wellicht de drietenige luiaard (bradypus variegatus) zien. Ook de met uitsterving bedreigde groene ara komt hier nog voor. Verder is het uitgebreide stelsel van waterwegen de biotoop voor longvissen, kaaimannen, krokodillen, zeven soorten zoetwaterschildpadden, vele soorten vissen en watervogels. Ook vind je in het park kikkers (zo’n 60 soorten), grote leguanen, tapirs en ocelotten (katachtige roofdieren). Je overnacht in een prachtig gelegen jungle-lodge met ruime kamers, voorzien van zwembad.

Met bus en boot hebben we Tortuguero bereikt. Erg mooie bootreis, we hebben al veel mooie dieren gezien. Kaaimannen, brulapen, diverse vogelsoorten... ja, ze staan allemaal op de gevoelige digitale plaat.
De lodge was een houten etablisement, geen ramen alleen horren... dat kan hier gewoon! ´s Avonds gingen we om 20.00 met de boot naar het strand (het is hier om ca. 18.00 donker) om daar, met het nodige geluk, een moederschildpad haar eieren te zien leggen op het strand. En... we hadden geluk! Maar liefst drie schildpadden (reuzeschildpadden) waren aan land gekomen om de 100-110 ping pong bal eieren te leggen. Met een infrarood zaklamp was het goed zichtbaar, we stonden er letterlijk met onze neuzen bovenop! Na een tijd dekte de schildpad haar eieren toe en ging ze weer terug naar zee. Ook wij gingen weer terug, naar onze lodge met waarschijnlijk net zo´n fijn gevoel als de schildpad zelf...

Dag 3 28 juli
Tortuguero N.P., vrije dag
De ochtend kun je besteden aan een wandeling door tropisch regenwoud naar de Cerro Tortuguero, een oude vulkaankegel, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over het park. In de middag kun je mee met een boottocht van zo’n twee uur naar Caño Palma, een van de mooiste ‘caños’ (smalle kanalen) in het gebied. Je vaart in een rustig tempo door het regenwoud. Het gebied is moerassig en aan de oever staan twee soorten palmen die een soort tanine produceren waardoor het water zwart gekleurd is. Al varend over Caño Palma bevind je je te midden van het indrukwekkende woud. Tijdens deze tocht is de kans groot dat je kaaimannen, zoetwaterschildpadden en reigersoorten tegenkomt.Je kunt natuurlijk ook gewoon een dagje uitrusten aan het zwembad.
Tortuguero is in het Carïbisch gebied een van de belangrijkste broedplaatsen voor de groene schildpad, de lederschildpad en de met uitsterven bedreigde Karet-schildpadden. Deze zeeschildpadden, met name de groene schildpad, leggen in de maanden juli, augustus en september in de nachtelijke uren op het strand hun eieren. Je kunt ‘s avonds een excursie, waarbij verplicht een gids meegaat, naar het strand maken, waar je, zonder de dieren te storen (géén foto’s en video’s), deze gebeurtenis kunt gadeslaan. In september, oktober en november is het mogelijk om de jonge schildpadden uit hun eieren naar zee te zien scharrelen.

Vandaag begon de dag al vroeg, we werden namelijk gewekt door... een brulaap! Erg leuk en handig zo´n wekker, we hebben het geluid op onze mobieltjes opgenomen. Dus als je eenmaal thuis iets hoort gillen uit onze broekzak, dan is het onze nieuwe beltoon!
´s Morgens gingen we met de boot Tortuguero vanaf het water ontdekken. Er is ook geen andere mogelijkheid, want auto´s, laat staan wegen zijn er niet. Weer de nodige dieren gezien, met als klapstuk: de luiaard (uit Ice Age, Sid) Ja, ook hier foto´s van!
´s Middags met modieuze laarzen de modder getrotseerd om via een leuke klimtocht de omgeving van boven te verkennen. Het was een behoorlijke klim, maar het uitzicht was prachtig. Maar... what goes up, must come down, dus dezelfde met modder, boomwortels en onevenredige natuurlijke treden terug. Al met al: erg leuk! ´s Avonds nog even wat gedronken en vervolgens het kribje in, want de volgende dag zouden we deze houten villa omgeving al weer moeten verlaten.

Dag 4 29 juli
Tortuguero N.P. - La Fortuna
Na het ontbijt verlaat je het park weer per boot. Je stapt over op de bus en komt laat in de middag in La Fortuna aan, een klein en gezellig dorp dat aan de voet van de Arenal-vulkaan ligt. Deze vulkaan, die zo prachtig boven de groene heuvels van de provincie Alajuela uitsteekt, heeft zeer regelmatig een eruptie die vooral ‘s avonds indrukwekkend is. ’s Avonds heb je de gelegenheid om zo dicht mogelijk bij de vulkaan te komen om dit unieke schouwspel mee te maken.

Een tamelijk zware reisdag, het regende behoorlijk en iedereen was een beetje uitgeblust. Dus... niet zoveel over de reis. Het doel was Fortuna, een dorp aan de voet van de Arenal vulkaan. Een actieve vulkaan, maar met al die regen die nog steeds viel, was er vast weinig te zien door de lage bewolking en zo. Maar tijdens het eten aan de voet van de vulkaan, zowaar, lava uit de vulkaan! Bijzonder om te zien, geen foto´s gemaakt, het was aardedonker. Dus een mooie herinnering die je op je eigen harde schijf opslaat...

Dag 5 30 juli
La Fortuna - Rincón de la Vieja
Je verlaat La Fortuna en begeeft je naar het Nationale Park Rincón de la Vieja. Tijdens de rit heb je een prachtig uitzicht over het Arenal-meer. De bergketen Rincón de la Vieja is een natuurgebied met veel vulkanische activiteit, waar tientallen rivieren en beken ontspringen. Dit alles is omgeven door een bijzondere junglevegetatie. Aan het einde van de middag is er vaak nog de mogelijkheid een korte wandeling te maken.

Vandaag weer de bus in, op naar Rincón de la Vieja. Deze dag verliep lekkerder dan de dag daarvoor, mooi reisweer. Om het stuwmeer heen gereden en rond 17.30 zijn we in Rincón aangekomen. Ook nu weer een lodge, een Davey Crocket Ranche compleet met houten hutjes en paarden.

Dag 6 31 juli
Rincón de la Vieja, vrije dag
V
anaf de rustieke lodge waar je overnacht zijn vele excursies en activiteiten mogelijk, die je deze dag individueel òf gezamenlijk kan ondernemen. Je kunt onder meer de vulkaan Rincón de la Vieja (1853 m) beklimmen. Daarnaast behoren een wandeling naar de ‘verborgen’ watervallen, modderbronnen of zwavelbaden en paardrijden tot de mogelijkheden. De verschillende routes staan goed aangegeven, zodat je op eigen gelegenheid de wandelingen kunt maken. Je kunt ook een ‘canopy tour’ maken; je slingert je dan, bevestigd aan een beveiligd tuig, langs een kabel tussen en boven de boomtoppen van platform naar platform. Je leert zo de jungle van een heel andere kant kennen! Het park is het tehuis van de grootste populatie van de Guardia Moradaorchidee (Cattleya skinneri), Costa Rica’s nationale bloem (bloeitijd maart/april). Met een beetje geluk krijg je hier kapucijnerapen, brulapen, slingerapen, neusbeertjes, gordeldieren en vele soorten vogels te zien. Ook kun je de omgeving per mountainbike verkennen. Het is een genot om hier, te midden van de natuur, te verblijven.

Vandaag begon de dag al goed, het was droog! De hele nacht heeft het heerlijk geregend en nu brak de zon weer door. Na het ontbijt werden de tuigjes alvast bij ons omgedaan, want die hadden we nodig voor de canopy tour. Daarna even kennis gemaakt met de paarden, een bruine ruin, tot Karel gedoopt (Saskia) en een witte merrie, vandaag Lodewijck genaamd (Bianca), lekkere snode types. Die mochten ons de hele dag vervoeren en ja, dat voelen we nu al...
Dat paardrijden was erg leuk! Een beetje door de modder (dat scheelt weer voor onze properheid van onze schoenen en eigen hoefjes), Het paard van een reisgenoot, Johannes Großenschwanz (dat vertellen we nog wel een keer) moest achteraan lopen want dit was een ´kicker´.
Aangekomen bij de ladder op 680 meter hoogte, werden we gezekerd en toen kon het zweven beginnen. Het was lastig daar een goede foto van te maken, maar al met al is het best gelukt na een afdaling of drie, vier. Na dit zweeffeest gingen we de paarden weer op om nog een tocht te maken door het bos. Af en toe een beetje draven (au, de binnenkant van de bovenbenen...) en vervolgens weer terug naar de lodge. Na de lunch was het actieve gedeelte nog niet afgelopen. Want er zijn ook nog verborgen watervallen hier in deze omgeving. Dus wij met z´n zevenen op pad om te kijken of ze wel of niet goed verstopt waren. Na ruim drie kwartier wandelen over Flinstone wegen, werd de waterval zichtbaar, mits we even al pootjebadend de overkant wisten te bereiken van deze stromende beek. Het was mooi om te zien hoe de waterval met veel vaart het water invalt, mooi helder water. Vervolgens weer terug, want grote grijze wolken hingen al vanaf het begin van de tocht dreigend in de lucht. Maar keurig voor de bui binnen!
Vannacht is onze laatste nacht hier, morgen vertrekt de bus al vroeg naar Nicaragua!

Dag 7 1 augustus

Rincón de la Vieja - Isla Ometepe (Nicaragua)
Vandaag een korte rit naar de grens met Nicaragua. Vanaf San Jorge neem je de boot naar Moyagalpa op het Isla Ometepe in het Meer van Nicaragua. Het eiland Ometepe betekent in het oude dialect van de lokale indianen ‘tussen twee heuvels’, wat je letterlijk kunt nemen want het eiland bestaat namelijk uit twee vulkanen. Je rijdt in pick-ups door naar het dorpje Altagracia aan de noordkust van het eiland, waar je overnacht in een eenvoudig hotel.

Vroeg in de bus gestapt en via de hobbelweg op naar de grens. Bij de grens moesten natuurlijk weer de nodige formulieren ingevuld worden en stempels gezet worden (ons paspoort begint er al gezellig uit te zien inmiddels!). Daarna reden we richting de boot, de ferry zou ons naar het eiland Ometepe brengen, om daar twee nachten te verblijven in hotel Central in Altagracia. Het bleek een eenvoudig hotel met kleine hutjes als kamers maar ook een 'celblok' en je raadt het al: dat was ons onderkomen voor de twee nachten. Vrouwenvleugel... hihi... gelukkig heb je niet zoveel op je kamer te zoeken... Vroeg in ons mandje gedoken, benieuwd wat de volgende dag ons zou brengen....

Dag 8 2 augustus

Isla Ometepe, vrije dag
De lava die in het verleden door de vulkanen is uitgestoten heeft de grond van het eiland zeer vruchtbaar gemaakt. Je vindt hier dan ook bananen-, koffie-, tabaks- en katoenplantages en rijstvelden. Daarnaast is een gedeelte van het eiland nog bedekt met ongerept woud waarin apen, papegaaien en allerlei vogelsoorten voorkomen. De Concepción is de hoogste (1610 m) van de twee vulkanen en nog steeds actief; de laatste grote uitbarsting was in 1983. Als je een vulkaan wilt beklimmen kun je beter de lagere Madera-vulkaan kiezen. Landschappelijk zijn de met woud bedekte hellingen van deze vulkaan veel mooier dan de kale hellingen van de Concepción. In de krater ligt een meertje waarin je een duik kunt nemen. Een andere mogelijkheid is om de petrogliefen en stenen beelden uit het pre-Colombiaanse tijdperk op te zoeken. Deze bevinden zich vooral op het zuidelijk deel van het eiland. Je kunt het natuurlijk ook rustig aan doen aan het strand of in de tuin van het hotel.

Vandaag met een pick up het eiland verkend. Als schapen op weg naar een nieuw weiland stonden we achterin de bak. Het leven op dit eiland is echt verre van (voor onze begrippen) comfortabel te noemen. Er is geen warm water, de mensen wonen veelal in hutjes maar een overeenkomst: men heeft tv! Vandaag was het wasdag want er werd volop gewassen in de rivier door de vrouwen uit het dorp. We hebben en indianenfamilie bezocht en hun 'huizen', grappig om te zien dat de tienermeiden ook posters hebben hangen in hun hutje. Daarna hebben we de petrogliefen bekeken, leuk maar niet bijzonder. Wat wel vrij bijzonder was, er wordt hier een bepaald dier gefokt. Schaap + geit = een nieuw dier, oftewel de scheit. Het komt erp neer dat het eest het lijf heeft van een geit en de kop van een schaap (er is een foto van). Daarna gingen we lekker lunchen, op het menu stond gegrilde scheit en echt, het was vurukkuluk. Mooie lokatie ook. Vervolgens op weg gegaan naar het strand, even gezwommen in het Nicaragua meer (dat overigens best groot is, 8000 km2 en daarom niet op een meer lijkt maar op de zee). Toen weer de pick up in, naar het hotel en eten. Onder het motto 'Ik heb er geen kracht meer voor' doken we ook vanavond vroeg de cel in (hihi). Morgen weer naar het vasteland!

Dag 9 3 augustus
Isla Ometepe - Granada
Je neemt de veerboot naar San Jorge, vanwaar je in een kleine twee uur naar Granada aan het Meer van Nicaragua rijdt. Je overnacht in Granada, waar het mooie hotel gelegen is aan het centrale plein.
’s Avonds wordt voor de deur druk geflaneerd.

Onze reisleidster leek het verstandig om een een paar excursies al vandaag te doen die eigenlijk later op de planning stonden. Zo hebben we tijdens onze reis naar Granada de Santiago vulkaan al gezien, een enorme krater waar de zwaveldampen uitkomen, alsof hij ieder moment op springen staat. Ook zijn we naar de markt van Masaya geweest, veel meuk met overal heel groot Nicaragua op, lekker authentiek, ahum. Niets gekocht dus, alleen een flesje Fanta die hier zo heeeerlijk oranje is (we worden helemaal niet druk van al die kleurstoffen, hihi). We hadden ook al een aardenwerk fabriekje bezocht, een familiebedrijf. Hele mooie dingen voor weinig geld, maar het meeslepen de komende weken hield ons wel tegen (sorry thuisfront). Al met al kwamen we rond 17.00 uur aan in Granada. Het hotel... was overboekt, we voelden de bui al hangen en ja hoor, we waren het zaadje en moesten naar het andere hotel. MAAR DAT WAS NIET ERG, jieghoeoeoeoe. Wat een gaaf hotel, helemaal in de koloniale stijl, binnentuin en van die mooie tegeltjes in de stijl waar ik alsmaar niet op kan komen maar wel heel mooi. En de kamer is een balzaal! Het is dan ook allemaal net nieuw. Hier zouden we vast lekker kunnen slapen, een twijfelaar per persoon. 's Avonds heerlijk gegeten bij de Mexicaan met vier reisgenoten. Lekker eten en bovendien een Juan en Carlos die met de gitaar het diner muzikaal opleukten. Leuk! Hierna terug naar het hotel en de twijfelaar in, het was weer genoeg geweest voor vandaag!

Dag 10 4 augustus
Granada, vrije dag
Granada, vernoemd naar de stad in Zuid-Spanje, is van oudsher een handelsstad. Voor de Spanjaarden was deze stad strategisch gezien zeer belangrijk. Enerzijds omdat er via het meer en de San Juan rivier een verbinding was met de Caribische Zee en dus met het moederland en anderzijds omdat het achterland een rijk landbouwgebied was. De rijkdom van de stad in de koloniale tijd is af te lezen aan de monumentale huizen, kerken en gebouwen. De regering van Nicaragua heeft de binnenstad van Granada uitgeroepen tot beschermd monument. Wandelend door de stad zie je de patio’s, het tegelwerk en de witte muren die sterk aan de oude Spaanse binnensteden doen denken. Een andere mogelijkheid is een boottochtje maken langs de Isletas (eilandjes) in het meer, waar de elite van Granada hun villas heeft staan, en je bovendien vogels kunt spotten.

Ondanks de vrije dag, toch vroeg op (kwart voor acht was echt uitslapen!). Eerst naar de bank voor die snode traveler cheques, dat doen we ook nooit meer het is een ramp om ze in te wisselen. Na deze missie heerlijk ontbeten bij het grote plein (zonder duiven, jammer) en daarna op verkenningstocht. Granada is een stad in ontwikkeling, het toerisme is hier nog niet zo lang op gang. Ze proberen er echt iets moois van te maken, zo ook de straat voor ons hotel, waar ze al een half jaar mee bezig zijn om alles kiezeltje voor kiezeltje, leisteen voor leisteen netjes neer te leggen, met zeker 100 man. Er zijn diverse kerken, een markt en leuke straten. Vanavond gaan we op chique, lekker dansen. Wat een leven!

Dag 11 5 augustus
Granada - Masaya - Managua - León, vrije middag
Je staat vroeg op en rijdt naar het stadje Masaya, aan de voet van de gelijknamige vulkaan gelegen. Het Nationaal Park Volcán Masaya bestaat uit meerdere kraters waarvan de Masaya (635 m) en de Santiago-krater (590 m) de belangrijkste zijn. Je gaat naar het bezoekerscentrum en het uitzichtpunt over de kraters. De Santiago-krater is nog steeds actief en spuugt grote zwavelwolken uit die je goed kunt zien én vooral goed kunt ruiken. De vulkaan is een van de grootste natuurlijke luchtvervuilers ter wereld. Over deze vulkaan bestaat een legende dat de indianen uit dit gebied jonge vrouwen in de krater gooiden om de godin van het vuur gunstig te stemmen. Van de Spanjaarden wordt verteld dat men een kruis op de rand van de krater plaatste omdat men dacht dat het de poort van de hel was. Je bezoekt ook het stadje Masaya, waar je op de lokale markt allerhande producten kunt aanschaffen. Daarna reis je door via de hoofdstad Managua naar León. Je verblijft in een hotel in het centrum en hebt de rest van de middag de tijd om deze prachtige historische stad te ontdekken. León, de voormalige hoofdstad van het land, is eigenlijk twee keer gebouwd. Aanvankelijk aan het Meer van Managua (het huidige León Viejo) en na de vulkaanuitbarsting van 1610 die de stad verwoestte, zo’n 32 kilometer verder op de huidige locatie. In het centrum herinneren veel koloniale gebouwen aan de tijd toen deze stad de belangrijkste van het land was. De kathedraal van León is de grootste van Midden-Amerika en zeker een bezoekje waard. Volgens een lokale legende waren de bouwplannen voor deze kathedraal oorspronkelijk bedoeld voor het Peruaanse Lima, maar werden ze op de boot vanuit Spanje verwisseld. Vooral de grote schilderijen van de Kruisweg van Jezus die in deze kerk hangen behoren tot het hoogtepunt van koloniale kunst. León herbergt ook de oudste universiteit van het land en is mede hierdoor nog steeds het culturele en intellectuele centrum van Nicaragua.

Dat dansen was erg leuk, we waren pas om half drie thuis. De cuba libres smaakten ook erg goed... hipsss... Vandaag vroeg vertrokken, op naar Managua om daar een museum te bezoeken. Maar... i.v.m. vakantie was deze gesloten dus we konden direct de bus weer in. Dus op naar de stad Leon, waar we in het begin van de middag aankwamen. Met een groep de stad in om daar een aantal kerken te bezoeken (we zijn zelfs op het dak geweest). Daarna bij een Nicaraguaans restaurant gegeten en toen werden de oogjes al weer wat zwaar... lekker een tuk doen!

Dag 12 6 augustus
León - Selva Negra/Matagalpa
Vandaag reis je door naar Matagalpa. In de buurt ligt het Selva Negra, letterlijk zwarte woud, een prachtig nevelwoud. Je maakt hier een wandeling die door het heuvelachtige en natte terrein tamelijk zwaar kan zijn (afhankelijk van het weer). Het gebied is bedekt met prachtige tropische bossen, rijk aan varens, mossen, bromelia’s en orchideeën. Misschien vang je een glimp op van kapucijner-apen, herten en slangen. Het park is echter vooral bekend vanwege zijn vegetatie en de vele vogels, waaronder de kolibrie, de quetzal en de toekan. Je overnacht in een hotel, die gelegen is in het woud zelf. Deze accommodatie is onderdeel van een door Duitse immigranten gestichte koffieplantage.

Vandaag een lange tijd in de bus, op naar Selva Negra. Eigenlijk is dit een heeeele grote eco boerderij/bedrijf waar alles gebruikt en eventueel herbruikt wordt. We waren van plan een korte wandeling te maken over het grondgebied maar uiteindelijk werd het door het missen van wat bordjes de extented tour door het nevelwoud, met veel klimpartijen/glijpartijen. Eenmaal beneden moesten we meteen een busje in voor een rondleiding over het terrein. Erg interessant, maar de wandeltocht had er wel ingehakt, gaap... dus 's avonds lekker eten en hop, naar onze hutte voor deze nacht. Maar... we waren niet de enige gasten in deze hut. We deelden de hut met... een flinke schorpioen! Met een A4 tje hebben we deze keurig buiten gezet... brrr... 's Morgens hadden we visite van een kakkerlak en een pad zo groot als, als... een kleine tuinkabouter. Saskia dacht ook eerst dat het een beeldje was, kun je nagaan....

Dag 13 7 augustus

Matagalpa - Tegucigalpa (Honduras)
Vandaag verruil je Nicaragua voor Honduras en reis je naar Tegucigalpa, de hoofdstad van Honduras. Tegucigalpa of Téguz, zoals de lokale bevolking zelf zegt, betekent letterlijk ‘zilverheuvel’ en is vernoemd naar het zilver dat de Spanjaarden er in de middeleeuwen uit de mijnen hebben gehaald. Alhoewel het centrum niet veel bezienswaardigheden biedt, is het wel heel levendig door alle marktstallen en winkels. Je verblijft in een hotel middenin dit centrum.

Vandaag al vroeg de bus in om naar Tegucigalpa te gaan. Op de heenweg naar Selva Negra hadden we al kinderen aan de kant van de weg zien staan, deze kinderen vullen de gaten in het wegdek en vragen hier geld voor. Resultaat: een bus Nederlanders die alle munten in hun moneybelt opzoeken om lekker naar buiten te kunnen strooien. Ze waren er blij mee...
Helaas geen stempels gekregen bij de grens, niet meer nodig. Zo rond half drie plaatselijke tijd (de klok ging weer een uurtje terug) kwamen we aan in het hotel. Vroeger een hoogstaand hotel (Plaza) maar tegenwoordig een beetje vergane glorie (wat dan ook wel weer gezellig kan zijn). In de bus hadden we al de nodige instructies gekregen over wat we wel en niet mochten. Kortgezegd: we mochten twee blokken naar voren en twee blokken opzij, maar daar hield het dan ook wel mee op, de rest was te gevaarlijk voor ons touristen... Dat beloofde wat...
We zijn de stad ingegaan en hebben de markt bekeken, maar wat een meuk, allemaal commerciële handel (dus wederom: sorry thuisfront...). Aangezien Honduras goede betrekkingen heeft met de USA, is hier ook veel USA-zooi te vinden: veel Mc's, Burger Kings etc etc etc. Even snel wat gegeten want we moesten om acht uur thuis zijn. Nee, geen lekkere stad, dat Tegucigalpa. Maar goed dat we maar een nachtje bleven om de volgende dag vroeg op te staan...


Dag 14 8 augustus
Tegucigalpa - Isla Roatán
Vandaag vlieg je comfortabel naar Isla de Roatán. Ter plaatse brengen busjes je naar het kustplaatsje West-End, waar je de komende twee nachten verblijft in een hotel, waarvan ondermeer de veranda’s getuigen van de typisch lokale bouwstijl. In de middag heb je al ruim de tijd om van dit heerlijke tropische eiland te genieten.

Vandaag stond de trip naar het tropische eiland op het program, daar keken we nu al dagen naar uit. Gewoon een paar daagjes genieten van de zon! Om 8 uur stonden we op het plaatselijke vliegveld om om 08.56 op te stijgen met het ultramoderne propellorvliegtuigje van Atlantic Airlines... of de tijd had stilgestaan. Maar het zette ons in ruim veertig minuten af op het snode eiland Roatan. Wat zag het er leuk en mooi uit! Met een busje naar het plaatsje West End, alwaar we naar hotel West Inn gebracht werden. Een suikerspinroze geschilderd hotel! Daarna vlot de bikini aan, snorkelspullen huren en met de watertaxi op naar het strand West Bay. Samengevat: een parelwit strand, azuurblauwe zee en een koraalrif voor de deur... wat wil een vakantieganger nog meer? Hier konden we ons wel vermaken... mooie vissen gezien, ook een vis als de vis Dory uit Nemo (helaas Nemo zelf niet). Met een Corona in de hand de zon onder zien gaan en toen weer met de watertaxi terug naar het hotel. ´s Avonds heeeeerlijk gamba´s gegeten bij een restaurant boven de zee... wat een mooie dag....

Dag 15 9 augustus
Isla Roatán, vrije dag
Deze dag heb je vrij te besteden op dit tropische eiland. Roatán is een van de Bay Islands, die een verlenging zijn van het rif dat voor de kust van Belize ligt. Deze eilanden werden oorspronkelijk bewoond door de Maya’s, waarvan nog enkele ruïnes op de eilanden getuigen. Piraten maakten er lange tijd de dienst uit. Zij zaten liever op deze eilanden dan op de Mosquito Coast, het huidige noord-oost-Honduras. In 1643 veroverden de Engelsen de Bay Islands om die pas in 1859 weer af te staan. De bevolking van de eilanden bestaat dan ook voornamelijk uit voormalige kolonialen en slaven en de voertaal is hier nog steeds Engels. Je kunt snorkelen of duiken op het prachtige rif. De onderwaterwereld rond deze eilanden met de kleurige vissen, het grillige rif en de golvende zeeplanten is zeker een duik waard. Je kunt het natuurlijk ook rustig aan doen en de dag luierend op het witte palmenstrand doorbrengen, een wandeling maken of genieten van schelpdieren en vissen die in de diverse restaurants geserveerd worden.

Vandaag, vrije dag of niet, vroeg uit de klamme lappen want vandaag ging er gezwommen worden met dolfijnen! Eerst mochten we de dolfijnen aaien en zoenen (voor de foto, die zien jullie nog wel) en daarna de snorlkels op om samen met deze maximale guppy´s te zwemmen. Dat was grappig, af en toe zwom er gewoon een pal langs je of onder je buik door. Er waren zelfs een paar dolfijnen in de parende fase, je moet alles een keer gezien hebben zeg maar... Na het zwemmen werden we keurig de giftshop ingeloodst, daar hebben we de cd-rom met foto´s laten maken.
Na de lunch (overheerlijke smoothies!) weer met de taxi naar het strand om weer te snorkelen etc. Hier kunnen we best aan wennen, dus Belize, here we come!
Wederom de gamba´s tot ons genomen en toen, allé, de krib in, het was tenslotte al half tien (gniffel)...

Dag 16 10 augustus
Isla Roatán - Copán
In de ochtend stap je op de boot vanaf Coxen’s Hole, de haven van Roatán, terug naar La Ceiba op het vasteland. Met een eigen bus reis je naar Copán, waar je de nacht doorbrengt. De vruchtbare vallei waarin de stad ligt, is een van de belangrijkste tabaksgebieden van Honduras. Hier komen de fijne bladeren vandaan die gebruikt worden voor het vervaardigen van sigaren. In de omgeving zie je de grote schuren van adobe (in de zon gedroogde klei) en hout voor het drogen van tabak.

Het zou een lange dag worden, we stonden al om 6 uur klaar om te vertrekken. Met de boot het eiland verlaten (regen onderweg, hm) en weer de bus in om vervolgens tot half zes door te karren naar het plaatsje Copan (streepjes op de a lukken even niet). Een klein plaatsje met veel steile wegen. De Api karretjes dienen hier als taxi en ze gaan als een dolle door de straten, erg handig. Leuk hotel, hier gaan we de komende twee nachten slapen. Gegeten bij Carnitos nia Lola, een meeeeeeeeeeeeegaaaaaaaaaaaa spies vers van de grill met blaasbalg, heerlijk. Maar ook nu weer vlot de krib in (nee hoor, we worden niet saai of oud, we doen gewoon zoveel, hihihi). In bed nog even de hotels geëvalueerd, we waren er al weer een paar kwijt, maar kort gezegd: eigenlijk vermaken we ons uitstekend!

Dag 17 11augustus

Copán, vrije dag, exc. ruïne van Copán
Als je vroeg opstaat, kun je de toeristenstroom bij de ruïnes zoveel mogelijk mijden. Je gaat er te voet heen, omdat de ruïnes slechts een kilometer van de stad verwijderd liggen. Copán is het meest zuidelijke Maya-centrum en de plaats waar de Maya-kunst haar hoogtepunt bereikte. Dit is te zien aan de patronen die de stèles, tempels en trappen bedekken. De andere Maya-centra in Midden-Amerika zoals Tikal en Palenque, waren groter, maar nergens bloeide de decoratieve kunst zoals in Copán. De inwoners perfectioneerden hun astronomie en kalender, die nauw verbonden waren met hun kunstvormen. Je brengt hier een groot deel van de morgen door. Je hebt de middag vrij om in de prachtige omgeving te gaan wandelen, paard te rijden, of naar warmwaterbronnen in de omgeving te gaan.

Leuk zo´n vrije dag, maar toch om 6.15 eruit om om 8.00 bij de Maya ruines van Copan te staan. Een goede gids, die graag veel vertelde en er drie uur over deed al zijn info aan ons mede te delen. Met de Latino tuk tuk (de hierboven beschreven taxi) terug naar het stadje, om nog even wat te shoppen. Om 1 uur moesten we al weer gegeten klaarstaan, want we zouden twee Hondurese families bezoeken, een keramiekfamilie en een familie waarbij we zelf tortilla´s zouden maken. De tweede familie was het leukst, we werden echt hartelijk ontvangen en alles werd uit de kast gehaald om ons een fijne maaltijd te geven. Erg leuke ervaring. De maaltijd van bonen, tortilla en gemalen pompoenpitten staat 3x daags op het program, 7 dagen per week. Misschien met geluk eens in de zoveel tijd met wat vlees, maar vaak is dat niet. Het is bijna niet voor te stellen.
Met de groep hadden we geld ingezameld voor het plaatselijk kindertehuis. Hier zitten kinderen die of wees zijn of van wie de ouders niet in staat is tot opvoeding. Met het geld zijn de nodige levensmiddelen gekocht en bij de kinderen gebracht. Geld geven heeft geen zin, dat verdwijnt en zie je dan niet meer terug. Op deze manier komt het goed terecht.
Snel terug naar het hotel voor een snelle douche en even omkleden en dan weer terug naar het restaurant voor het vieren van de verjaardag van een reisgenoot, compleet met taart, muziek en een pinjata (zo´n pop die je moet stukslaan en dan vallen er allemaal snoepjes uit). Na het diner met de tuk tuk naar het hotel terug, morgen de grens over...

Dag 18 12 augustus
Copán - Chichicastenango (Guatemala)
Je zit slechts een half uurtje in de bus voordat je aankomt bij de grens met Guatemala. Hiervandaan rijd je noordwaarts totdat je aankomt in Chichicastenango, waar je de volgende dag het fantastische en kleurrijke spektakel van de markt kunt meemaken. Het is een lange reisdag vandaag, waarbij je aan het eind van de dag in Chichicastenango aankomt.

Het zou inderdaad een lange reisdag worden, dus gingen we bijtijds weg. We kregen ontbijt mee voor in de bus, dus daar gingen we. We waren al snel bij de grens (hoera, een stempel, twee zelfs!). Net toen we dachten: even lekker de oogjes toe, gebeurde het...met een vliegende vaart kwam er een tegenligger, een meeeeeeeeega grote American truck met een heeeeeele grote oplegger waardoor op een of andere manier het binnen glas regende en we een voorruit misten. Dat was niet zo fraai. Het woei een beetje (wel luchtig, daar niet van) maar de ruitenwisser hing er ook wat slapjes bij. Gelukkig had de chauffeur niets, alleen wat schrik. Maar goed, allemaal de bus uit en wachten op een nieuw vervoermiddel. En een wonder geschiedde: een lege bus kwam zomaar voorbij en stopte ook nog! Wat een geluk, deze chauffeur had mensen naar Copan gebracht en ging leeg terug, dus konden wij mooi de bankjes vullen. We pasten er precies in, al moest er wel één iemand in het gangpad zitten. Een half uur vertraging, maar we konden weer verder. Rond een uur of 18.00 kwamen we in Chichi aan. Lekker gegeten onder begeleiding van een stukje muziek en daarna terug om lekker te gaan slapen, maximaal slapen welteverstaan. Het zou morgen een drukke shopping day worden!!! :)

Dag 19 13 augustus

Chichicastenango (markt) - San Pedro Laguna (meer van Atitlán)
Veel Indianen komen van soms wel honderd kilometer verder gelegen dorpjes op de markt van Chichicastenango om hun waren te verkopen, zoals veel en mooi Indiaans handwerk en textiel. Velen maken ook van de gelegenheid gebruik om een bezoek te brengen aan de parochiekerk Santo Tomás. Hier zijn kalendervoorspellers druk in de weer om mensen te voorzien van goede adviezen ten aanzien van gezondheid, werk en geluk. En ook al klinkt het vreemd, de begraafplaats met vele honderden graven in onder andere groen, hardroze en geel is een bezoekje waard. Om bepaalde wensen in vervulling te doen gaan is het gebruikelijk om een zogenaamde ‘chuchkajou’ in de arm te nemen. Een ‘chuchkajou’ is een man die op de hoogte is van de noodzakelijke rituelen en gebeden en als een soort medium fungeert tussen zijn cliënt en de geesten van heiligen en voorouders. Er worden bloemen, kaarsen en drank geofferd en wierook gebrand.
Je vervolgt de reis via een prachtige route door de bergen naar het op 1560 m hoogte gelegen meer van Atitlán. Met de lokale veerdienst maak je de overtocht naar San Pedro la Laguna, waar je overnacht in een eenvoudig, maar schoon en vriendelijk pension. Het meer van Atitlán werd ooit door Aldous Huxley het mooiste meer ter wereld genoemd. Zelfs als dit oordeel enigszins gekleurd is door dichterlijke romantiek, biedt dit meer, omgeven door drie grote vulkanen en talrijke indiaanse dorpjes, een fantastische aanblik. Om hier ten volle van te kunnen genieten hebben we gemeend er goed aan te doen niet te overnachten in het toeristische plaatsje Panajachel, maar in het authentieke en rustige San Pedro la Laguna.

Jaaaaaaaaaaa, vroeg uit de veren want er moest geshopt worden!!! En laten we daar nou net geen zin in hebben... Tong uitstekendWe stonden al rond een uur of 8.15 op de markt.... wat groot en wat hebben ze veel! Het eerste de beste kraampje was het al raak, hier zouden we later nog een paar keer terugkomen. We hebben ons de hele tijd kunnen verpozen, om 14.00 terug naar het hotelmet de tuk tuk, die bijna steigerde van alle aankopen. Wat we gekocht hebben zien jullie nog wel, maar we kunnen wel zeggen dat we blij zijn dat meneer Continental Airlines weer handbagage accepteert, anders hadden we een logistiek probleem gehad... Daarna met bus en boot op naar San Pedro aan de andere kant van het meer. ´s Avonds lekker gegeten bij de Italiaan in een hutje en daarna op naar la cabana voor een lekkere tuk...

Dag 20 14 augustus
San Pedro Laguna, vrije dag
San Pedro ligt aan de oever van het meer te midden van koffieplantages. De vulkaan San Pedro vormt een imposant decor voor het meer van Atitlán en daagt uit tot een beklimming die weliswaar zwaar, maar de moeite waard is. De top biedt je een prachtig uitzicht over het hele meer en de rondom liggende indiaanse dorpen. De afdaling van de vulkaan is een pittige tocht over rotsblokken en steile paadjes naar beneden. Deze dag kun je natuurlijk ook anders besteden. Je kunt langs de oevers van het meer wandelen, door de koffieplantages en langs verschillende dorpjes. Andere mogelijkheden zijn het huren van een kano om er zelf op uit te trekken, met een bootje naar naburige dorpjes te varen, of gewoon wat genieten van de rust of het uitzicht. Ook zijn er prachtige paardrijdtochten mogelijk.

Paardrijden zat er voor ons niet in,dus besloten we de wandelschoenen maar weer eens uit de tas te halen (weer ruimte voor souvenirs, hihihi). Met de boot naar het dorpje Santa Cruz, waar we vanuit de haven behoorlijk de kuitspieren moesten aanspannen om boven te komen. Daar aangekomen hebben we onze Maya collega´s gezien, we zijn op een school geweest en hebben er even binnengekeken. Daarna gingen we koffie drinken, maar om daar te komen moesten we het flankje van een vulkaan over, best een snode trip waarbij je meer je voeten ziet dan de omgeving. Maar het was een lekker bakkie. Toen weer met de boot terug naar San Pedro voor een lunch en daar de middag naar eigen invulling te spenderen. Zie hier het resultaat. Lekker op het grasveld gezeten daarna bij de Thai (logisch als je in Midden Amerika zit hihi) gegeten met een deel groep van de groep. Erg goedkoop trouwens.. Daarna bij een hollander die in dit gehucht is neergestreken nog even doorgezakt met cocktails en liters bier (voor de mannen) en zowaar weer eens na 12 uur in bed beland.... We waren dat bijna verleerd haha

Dag 21 15 augustus

San Pedro Laguna - Antigua
Je vertrekt ’s ochtends en vaart opnieuw met de boot over het prachtige meer, waar de bus staat te wachten om je naar de oude koloniale stad Antigua te brengen. Antigua biedt wereldse genoegens in de vorm van voortreffelijke restaurants met prachtige patio’s. Het is verder dé plek om jade te kopen, in welke vorm dan ook!

Om acht uur des morgens met de boot terug naar Panagachel, om daar de bus richting Antiqua te nemen. Het zou een kort tripje worden, rond een uur of een waren we ter plaatse. Wat oponthoud gehad i.v.m. een processie ter gelegenheid van Maria Hemelvaart.
's Middags een rondleiding door de jadefabriek gehad, we zijn niet gezwicht voor dit stukkie steen (nogmaals, sorry thuisfront, hihihi). Wat door de stad geslenterd en 's avonds gegeten in een chique binnentuin. Deze avond werd het niet zo laat.

Dag 22 16 augustus
Antigua, vrije dag
Hoewel de stad Antigua haar vroegere bestuurlijke status niet meer heeft, is er op cultureel gebied beduidend meer te zien en te doen dan in de huidige hoofdstad Guatemala-Stad. Het gevolg is dat zich hier veel kunstenaars en intellectuelen hebben gevestigd en men bijzonder zuinig is op het pittoreske en monumentale karakter van deze stad. Daar komt bij dat Antigua vrij klein en overzichtelijk is. Het ligt landschappelijk heel mooi tussen drie vulkanen. Bijzondere aandacht verdienen de kerken. Niet alleen van buiten zijn ze meestal buitengewoon mooi gedecoreerd, ook van binnen komen we vaak een overdaad aan weelderige decoraties tegen. Het feit dat heiligen zo’n belangrijke rol spelen in het Midden- en Zuid-Amerikaanse katholicisme resulteerde in een groot aantal beelden en rijk gedecoreerde altaren. Bij de altaren zie je ook vaak allerlei dankbetuigingen in de vorm van o.a. brieven, foto’s en borduurwerkjes van gelovigen. Eventueel kunnen de liefhebbers van een stevige klim, de middag gebruiken voor een beklimming van de vulkaan Pacaya. Vooral wanneer deze vulkaan actief is, wordt deze beklimming als zeer spectaculair ervaren.

Een vrije dag en dus deze keer echt rustig aan gedaan. Beetje ontbijten in het park, internetten, beetje lunchen, laatste shopactiviteiten (jaja, thuisfront, nu komt u wel in beeld Smile) en voor je het weet is de dag voorbij. Vanavond het laatste avondmaal met de groep, vannacht er vroeg uit om de taxi naar het vliegveld te nemen. Baai baai, Guatemala, welcome Belize (via El Salvador).
We hebben wat Belize betreft onze keuze kunnen maken, de keus is gevallen op Caye Caulker, een eiland wat voor de kust van Belize ligt. Zo aan de foto's te zien kunnen we ons daar wel vermaken, hihi... Internet schijnt daar niet goedkoop te zijn, en ach, we willen jullie ook niet plagen met zon, zee en strand verhalen dus echt up to date houden zal het niet worden. Maar dat horen/lezen jullie dan wel aan het einde van de vakantie!
Het bijwerken van het log is niet alleen leuk om te doen als dagboek, maar het is ook leuk om te horen en zien dat er veel mensen met ons meeleven door dit weblog. We horen/zien/spreken jullie weer uitgebreid over onze verhalen als we terug zijn!

ADIOS!!!

Dag 23 17 augustus

Guatemala-Stad, vlucht naar Belize
Zeer vroeg in de ochtend vertrekken we naar het vliegveld van Guatemala-Stad, waar we op het vliegtuig naar Belize stappen.

Dag 24 – dag 31
Verblijf Belize Cool

Donderdag 17 augustus 

Na een vlotte vlucht via El Salvador om 10.00 aangekomen in Belize. Met de taxi naar de waterterminal. Daar de boot gepakt naar Caye Caulker. Met de speedboot in  45 minuten naar vanaf het water gezien een paradijselijk eiland. Aangekomen meteen op zoek naar een kamer. Eerst een heleboel cellen gezien, daar hadden we al genoeg in gelegen. We wilden nu toch wel wat meer op stand zeg maar. Uiteindelijk maar een krap kamertje genomen, maar toen we later wat rondliepen, zagen we een veel beter stulpje. Even onze charme bij die ander in de strijd gegooid en zonder veel moeite onze tassen aan het rollen gebracht naar het nieuwe onderkomen. Een houten cabana. Toen op zoek naar het strand van de plaatjes.......Helaas dat is er simpelweg niet. Het swimming-strand wordt alleen zo genoemd omdat daar nauwelijks zeegras groeit, wat verder wel overal te vinden is.  Niet zo een succes dus. Ons heil maar op een steiger gezocht. Dus zo zou onze week eruit zienHuilen

Vrijdag 18 augustus

Geen wekker gezet, ook al lagen we erg vroeg in bed die avond ervoor (eerlijk gezegd hebben we van pure ellende geen honger gehad en niet gedineerd). Het voelde allemaal nog steeds als een desillusie, ook al was de kamer echt mooi en sliepen de bedden echt goddelijk. De kater van het weer alleen reizen telde ook mee. Hoe dan ook, we moesten van deze week toch iets maken! En wat las Saskia daar, zo aan de overkant van onze houten hutje? Een zeiltocht van drie dagen naar Placencia? We waren geïnteresseerd! Na de nodige inlichtingen te hebben ingewonnen, was de interesse zeker aangewakkerd, dat klonk erg goed en in ieder geval een stuk beter dan nog zes dagen hier! 's Middags was de briefing over het hoe en wat tijdens de snode tocht, we kregen er echt zin in en al een beetje meer honger. Morgen gaan we zeilen, superleuk! Op zoek naar mooiere plekjes van Belize...

Zaterdag 19 augustus

Om half acht moest de bagage al op de steiger staan, dan nog even ontbijten en om negen uur ging de boot vertrekken... ware het niet dat de motor wat stress had en er stonden drie mannen tot hun ellebogen in de motorbak te graaien en jawel, na wat trekwerk deed ie het spontaan en kozen we het ruime sop. Heerlijk zo, met de wind in de snuit en de voetjes in het water! Al vrij snel een dolfijn gespot, die fijn een stukje meezwom. Onderweg bij een rif een snorkelstop gemaakt, waar we de nodige vissen al zagen en zelfs een rog met medereizigers op zijn rug (luie vissen). Zo rond een uur of vijf kwamen we aan op Rendez-vous Bay, een onbewoond eiland van 70m bij 30m met tien palmbomen... c'est tout! Hier gingen we de nacht doorbrengen in koepeltentjes. Een tent opzetten is te doen, maar met wind en de verkeerde stokken is dat best een uitdaging. Uiteindelijk stond de nylon villa en konden we genieten van de zonsondergang, de rumpunch, het eten (wat in de loop van de dag zelf gevangen was, lekkere barracuda) en het kampvuur (gemaakt van wat losliggende palmonderdelen). Ook hier kunnen oogjes zwaar worden, en we wisten nog een leuke tent, dus die hebben we toen maar opgezocht. Vraag niet hoe de laatste avondplas verliep...

Zondag 20 augustus

Om half zes al wakker, voor de zonsopkomst. Samen met onze buren (gele krabben in alle vormen en maten) de zonsopkomst bekeken. Tent opbreken, beetje douchen in zee, ontbijten op de boot en gaan met die banana! De dag begon mooi en veelbelovend, het weer zou later wat omslaan. We konden her en der de buien zien vallen. Ook wij werden getroffen door wat gemalen water. Omdat we met de motor voor meer buien uit moesten varen, kwamen we al vroeg aan op Tobago Caye. Dit eiland was al een stuk bewoonder en het had een wc en een kartonnen douche (ja lieve lezers, u leest het goed). Na een kleine snorkelescapade, wederom een rog gespot, de tent opgezet (dat ging nu heel snel en hij stond heeeeeel mooi!) en lekker gaan douchen. Op de steiger de avonddis tot ons genomen (kreeft en garnaal) en nog wat gedronken van de punch
Tong uitstekend. Erg gezellig, tot een uur of 22.00, want toen viel er een bui. Van die lekkere grote druppels die niet alleen ons, maar ook de tent van binnen bevochtigden... grrr... Dat zou een vochtige nacht worden...

Maandag 21 augustus

Ook nu weer vroeg wakker, niet zozeer om de zon op te zien komen, alswel dat hier alles begint te leven zodra de zon er is. Om half acht hadden we de tent al opgeruimd, gezwommen en zaten we klaar voor het ontbijt. Om negen uur verlieten we het eiland om onze reis naar Placencia te voltooien. Onderweg nog gesnorkeld bij een eiland (iets met Salt water Bay...?), ook nu weer een rog gezien, die met een dolfijnensnuitje, schattig! Daarna weer verder. Onderweg kwamen weer de nodige dolfijnen naast ons zwemmen als ware het een escorte naar onze bestemming. Aangekomen in Placencia afscheid genomen van de crew en de internationale groep en op zoek naar een nieuwe acco. Al snel vonden we een nieuwe plek voor de komende twee nachten. Hier houden we het wel een dagje uit, er is een strand!

Dit is waarschijnlijk wel ons laatste bericht, woensdag gaan we al vroeg richting Belize Stad, om daar donderdag op het vliegtuig te stappen. 

Groetjes, en zoals ze hier zeggen: go slow!

Dag 31 24 augustus

Belize, vlucht naar Amsterdam Verbaasd

Dag 32 25 augustus

Aankomst Schiphol Amsterdam Smile + Bianca jarig Lachend

Tot na de vakantie!

Lees verder...